Besparing
Overheid door
Basisinkomen

De besparing in miljoenen euro's:

Organisatie	Besparing
Dienst Toeslagen	1.983
Gemeentes	1.097
UWV	770
SVB	400
DUO	200
Dienst Basisinkomen	-500
Totaal	4.450

Bij een aantal posten is sprake van forse onzekerheden en aannames:

• Dienst Toeslagen: in 2025 zat er 1.818 miljoen euro in 'eenmalige' posten, waarbij die eenmaligheid in de praktijk niet altijd gegarandeerd is en bepaalde posten nog jaren kunnen doorlopen. Daarom is 50% van dit bedrag als structurele besparing opgenomen.
• Gemeenten: er is 600 miljoen euro bewust niét als besparing op de Participatiewet (bijstand) opgenomen, omdat dit bedrag nagenoeg volledig wordt besteed aan begeleiding en activering. Deze taak blijft bij de invoering van een Basisinkomen waarschijnlijk gewoon bestaan, vergelijkbaar met een vorm van 'Volwassenenzorg' (analoog aan de Jeugdzorg).
• UWV: er wordt van uitgegaan dat bij de invoering van het Basisinkomen de WW-regeling blijft bestaan.
• SVB: deze bedragen zijn rechtstreeks overgenomen uit een betrouwbare bron en zijn daardoor solide te onderbouwen.
• DUO: bij een gebrek aan openbare bronnen zijn hier met behulp van AI-modellen forse aannames gedaan. Daarnaast is slechts de helft van de besparing op de inning meegenomen (40 miljoen in plaats van 80 miljoen euro), omdat deze processen wellicht nog langer doorlopen.
• Dienst Basisinkomen: dit betreft de nieuw op te richten dienst (inclusief personeel, huisvesting, ict, etc.) voor de feitelijke uitbetaling van het Basisinkomen. Hoewel hier geen harde bronnen voor beschikbaar waren, kon op basis van de uitvoeringskosten van de AOW en inschattingen van AI een reële schatting worden gemaakt. Een marge van 100 miljoen euro meer of minder blijft hierbij echter goed mogelijk.

Ofwel: er zijn in de berekening diverse arbitraire keuzes gemaakt. De totale inschatting van zo'n 4,5 miljard euro kan in de praktijk zomaar een miljard hoger of lager uitvallen.
Als de meest arbitraire aannames (zoals hierboven beschreven) buiten beschouwing worden gelaten of juist volledig worden doorgevoerd, ontstaat er een bandbreedte. De minimale besparing bedraagt dan 2,901 miljard euro en de maximale besparing loopt op tot 5,999 miljard euro.
Deze besparing is bovendien niet van vandaag op morgen te realiseren. De juridische en organisatorische processen rondom het overtollig worden van personeel, de verkoop van vastgoed en het ontbinden van langlopende ICT-contracten nemen al snel vele maanden in beslag. De feitelijke realisatie zal daardoor een kwestie van de lange adem zijn, mogelijk meer dan een jaar.
Die transitietijd is ook hard nodig: er zal immers eerst een operationele Dienst Basisinkomen moeten staan voordat de huidige activiteiten definitief kunnen worden gestaakt. In de begroting moet dus rekening worden gehouden met aanloopkosten, waarbij de opbouw van het nieuwe stelsel en de afbouw van het oude stelsel tijdelijk parallel lopen.

Als het Basisinkomen wordt ingevoerd, zijn er directe kosten en besparingen. Denk hierbij met name aan het Basisinkomen dat aan burgers wordt uitbetaald en de besparing op de bijstand. Vaak worden in één adem ook de toeslagen genoemd, maar de toeslagen kunnen strikt genomen ook worden afgeschaft zonder de invoering van een Basisinkomen. Echter, als het woord 'basis' serieus wordt genomen, horen de tegemoetkomingen voor de zorgkosten, de kosten voor kinderen en de woonkosten daar wel in te zitten. Daar wordt in dit artikel dan ook van uitgegaan.
Naast deze directe effecten zijn er diverse indirecte besparingen. Veelal wordt er dan geschreven over het aantal ambtenaren en de ICT-systemen die niet meer nodig zijn, en soms ook over een lager ziekteverzuim en minder druk op de ggz.
De eerste categorie besparingen is redelijk goed te onderbouwen en dus hard te maken. Besparingen zoals een verminderd ziekteverzuim en minder druk op de ggz zijn nogal zacht; ze zijn vooraf lastig solide te onderbouwen.

In dit artikel worden uitsluitend de harde indirecte besparingen nader onder de loep genomen: hoeveel geld levert de vermindering van het aantal ambtenaren en ICT-systemen concreet op als het Basisinkomen wordt ingevoerd?
Daarbij wordt ervan uitgegaan dat de toeslagen, de bijstand, de AOW en diverse andere algemene inkomensvoorzieningen volledig worden afgeschaft.
Naast de besparingen wordt ook een nieuwe grote uitgave behandeld: er zal immers een Basisinkomen moeten worden uitbetaald. In dit artikel wordt de instantie die dit gaat uitvoeren de 'Dienst Basisinkomen' genoemd. De operationele kosten daarvan worden in de berekening als een 'negatieve besparing' opgenomen.

Het eerste hoofdstuk beschrijft de gehanteerde rekenmethode.
De hoofdstukken daarna zijn opgedeeld naar de entiteiten waar de besparingen plaatsvinden, inclusief de nieuw op te richten instantie:

• Dienst Toeslagen (alle toeslagen)
• Gemeenten (met name de Participatiewet/bijstand)
• UWV (met name de Wajong)
• SVB (met name de AOW en de kinderbijslag)
• DUO (alleen de studiefinanciering)
• Dienst Basisinkomen (het Basisinkomen zelf)

Helaas kun je nooit op één enkel moment alle besparingen direct realiseren. Bij het opheffen van een instantie die een wet uitvoert, krijg je onvermijdelijk te maken met de uitloop van contracten van personeel, diensten en ICT. Met deze tijdelijke frictiekosten is in de basisberekening geen rekening gehouden.
Daarnaast zijn er taken die op korte of lange termijn mogelijk nog deels blijven plaatsvinden. Er is in dit artikel soms voor gekozen om een besparing (nog) niet mee te nemen, en soms om deze deels mee te rekenen.
Uiteraard is dit een arbitraire keuze. Dit artikel biedt echter het nodige inzicht in welke besparingen er op korte of lange termijn geheel of gedeeltelijk mogelijk zijn. De lezer kan hiermee de eigen visie verrijken en er zijn of haar voordeel mee doen. Opmerkingen of aanvullingen zijn uiteraard van harte welkom via: email@hoeveelgeldkrijgik.nl.

Bij het berekenen van de kosten wordt altijd eerst gezocht naar een jaarverslag of rapport met de totale uitvoeringskosten. Deze totale kosten bestaan niet alleen uit de salarissen van het personeel, maar omvatten ook alle facilitaire zaken zoals huisvesting en ICT. Bij ICT gaat het zowel om de reguliere kantoor-ICT als om de systemen voor ondersteunende processen (zoals HR), en in het bijzonder om het hoofd-ICT-systeem dat specifiek bedoeld is voor de uitvoering van de primaire taak (zoals het toeslagensysteem).

Wanneer er geen jaarverslag of rapport met de totale kosten beschikbaar is, wordt er uitgegaan van de opgave van het aantal fte aan ambtenaren. De overheid hanteert hiervoor een officiële handleiding waarin is vastgelegd wat een ambtenaar gemiddeld per jaar kost. In dit normbedrag zijn de facilitaire kosten en overhead al meegerekend, met uitzondering van de specifieke ICT-systemen voor de primaire taakuitvoering.
Die tweede methode kan bovendien uitstekend dienen als controle op de eerste methode.

In een aantal gevallen zijn er daarnaast specifieke onderzoeksrapporten of artikelen over bepaalde kostenposten gepubliceerd. Deze bronnen worden dan gebruikt als extra referentie of check.

Wanneer er voor (een deel van) een entiteit onverhoopt geen harde kostencijfers of fte-gegevens te vinden waren, is onder het motto 'beter een reële inschatting dan helemaal geen cijfers' de hulp van AI ingeroepen. Hiervoor zijn met name Google Gemini en incidenteel ChatGPT en Claude geraadpleegd.

Als er een Basisinkomen komt (dat ook de toeslagen dekt), kan de Dienst Toeslagen van de overheid in zijn geheel worden opgeheven. In de onderstaande tabel staat het type kosten, met direct de besparing in miljoenen euro's. Eronder wordt een toelichting gegeven, inclusief de gebruikte bronnen.

Groep	Besparing
Structurele kosten	1.004
Eenmalige kosten (50%)	909
Belastingdienst	70
Totaal	1.983

Er is een document van de Rijksoverheid waarin de kosten inzichtelijk zijn opgesomd.

De structurele posten ('Personele uitgaven', 'Bijdrage aan (andere) begrotingshoofdstukken' en 'Opdrachten') bedragen in totaal 1.004 miljoen euro. Deze vervallen bij opheffing direct.

Er zijn echter ook kosten die eenmalig lijken te zijn, waarbij sommige waarschijnlijk wel direct vervallen en andere niet. Het gaat onder andere om de posten 'Compensatie toeslagengedupeerden' en 'Kwijtschelden private schulden'.
De post 'Compensatie toeslagengedupeerden' is overigens de grootste en bedraagt 1.339 miljoen euro. De eenmalige posten zijn in totaal 1.818 miljoen euro groot.
De eenmalige posten kunnen dus zeker niet volledig als structurele besparing meetellen, maar er zijn in de begroting elk jaar wel incidentele posten te vinden. Die vervallen op termijn natuurlijk wel.
Het blijft een punt van discussie, maar in dit onderzoek wordt de helft van deze eenmalige posten als besparing opgenomen, wat neerkomt op 909 miljoen euro.

Er is tot slot een post die niet in het genoemde document van de Rijksoverheid is meegenomen: de interne kosten voor het draaien van het toeslagensysteem door de Belastingdienst zelf. Deze post was nergens direct in de begrotingen terug te vinden. Google Gemini schat deze specifieke systeemkosten op zo'n 70 miljoen euro per jaar.

De gemeenten voeren diverse wetten uit die niet meer hoeven te worden uitgevoerd als het Basisinkomen wordt ingevoerd. In de volgende tabel staan de namen daarvan, met direct de besparing in miljoenen euro's. Eronder wordt een toelichting gegeven, inclusief de gebruikte bronnen.

Wet(ten)	Besparing
Participatiewet (bijstand)	900
Het Lokale Minimabeleid en de "Minimaregelingen" en Kwijtschelding van Gemeentelijke Belastingen	169
IOAW en IOAZ	28
Totaal	1.097

Participatiewet (bijstand)
Er is geen overheidsdocument gevonden met een concrete indicatie van de tijdsbesteding van gemeenten aan de Participatiewet.
Wel is er een artikel over een onderzoek van Berenschot gevonden op consultancy.nl.
Daarin is aangegeven dat een gemeente per bijstandsuitkering € 2.883 besteedt.
Dit betreft echter een artikel uit 2019. Na inflatiecorrectie komt dit bedrag in 2025 uit op € 3.665.
Er zijn in 2025 zo'n 410.000 huishoudens met een bijstandsuitkering. Ofwel: de totale uitvoeringskosten zouden rond de 1,5 miljard euro moeten bedragen.
Hoewel de Participatiewet (bijstand) kan vervallen, bestaan de gemeentelijke werkzaamheden hiervoor in de praktijk uit twee hoofdonderdelen:

• Het administratieve proces (toekenning van de bijstand en de rechtmatigheidscontrole)
• Begeleiding en activering (de zogeheten "Volwassenenzorg")

Berenschot is in dit specifieke artikel niet op deze splitsing ingegaan, waardoor de hulp van AI is ingeroepen. Google Gemini heeft aangegeven dat een verhouding van 60% tegenover 40% een aannemelijke verdeling is. De letterlijke toelichting van Gemini luidt: "Hoewel onderzoeksbureau Berenschot de uitvoeringskosten van de Participatiewet als één integraal bedrag berekent, is voor dit model een analytische splitsing gemaakt van 60% voor inkomensbeheer/controle en 40% voor activering/begeleiding. Dit is in lijn met de personele verdeling tussen rechtmatigheid en doelmatigheid binnen gemeentelijke sociale diensten. Hierdoor blijft de maatschappelijke begeleidingscapaciteit (de 'Volwassenhulp') budgettair gewaarborgd, terwijl de pure bureaucratische controlekosten worden weggestreept."
De geschatte 1,5 miljard euro moet dus worden gecorrigeerd. Als directe, harde besparing wordt uitgegaan van 60% van dit bedrag, wat neerkomt op 900 miljoen euro.
Ter controle is gezocht naar het aantal fte dat zich feitelijk bezighoudt met de Participatiewet. Gemini heeft hiervoor twee bronnen aangedragen (Divosa en Berenschot). Op basis van die data komt de AI-analyse uit op een totale inzet van 13.500 fte binnen gemeenten voor de Participatiewet. Wanneer we daar de 60% voor rechtmatigheid en beheer op loslaten, gaat het om 8.100 fte.
Uitgaande van de eerder genoemde handleiding overheidstarieven van € 112.500 per fte, levert dit een kostenpost op van 911 miljoen euro. Dit sluit dus heel nauwkeurig aan bij de berekende 900 miljoen euro.

Het lokale minimabeleid, de "minimaregelingen" en kwijtschelding van gemeentelijke belastingen
Hierover waren online in het geheel geen directe uitvoeringskosten vindbaar. Daarom is voor dit onderdeel direct overgestapt op de fte-methode.
Gemini heeft hiervoor één bron gevonden, namelijk het Nibud.
Op basis daarvan is berekend dat er landelijk circa 1.500 fte actief zijn met de uitvoering van deze regelingen. Wederom uitgaande van € 112.500 per fte komen de totale structurele kosten hiertoe uit op 169 miljoen euro.

IOAW en IOAZ
Ook over de specifieke uitvoeringskosten van de IOAW en IOAZ waren geen directe cijfers beschikbaar, waardoor ook hier de fte-methode is toegepast.
De hiervoor door Gemini gevonden bronnen zijn: Rijksfinanciën en het CBS.
Op basis van deze data is berekend dat er ongeveer 250 fte werkzaam zijn voor deze specifieke wetten. Uitgaande van het standaardtarief van € 112.500 per fte brengt dit de besparing op 28 miljoen euro.

P.s.: Schuldhulpverlening is eveneens een wettelijke taak van de gemeente. Het ligt in de lijn der verwachting dat deze taak na de invoering van een Basisinkomen aanzienlijk minder fte zal gaan kosten. Problematische schulden ontstaan immers geregeld na baanverlies of een mislukte zzp-carrière, waarbij de schulden zich met name opbouwen in de periode dat de aanvraag voor een bijstandsuitkering nog in behandeling is. NPO Kennis en Saillant typeren dit als 'aanpassingsschulden'. NPO Kennis noemt hierbij geen exact aantal, maar Saillant bevestigt dat dit een veelvoorkomend fenomeen is.
Daarnaast maken burgers momenteel niet altijd gebruik van de lokale minimaregelingen waar ze wel recht op hebben, waardoor zij onder het bestaansminimum zakken. Het Nibud toont aan dat tussen de 50% en 70% van de doelgroep deze regelingen onvoldoende benut.
Desondanks wordt de schuldhulpverlening in dit model niet gedeeltelijk als harde besparing opgenomen. Net als het in de inleiding vermelde verminderde ziekteverzuim en de lagere druk op de ggz, is deze post vooralsnog te 'zacht' om solide te becijferen.

Het UWV voert diverse wetten uit en verricht activiteiten ten behoeve van wetten die niet meer hoeven te worden uitgevoerd als het Basisinkomen wordt ingevoerd. In de volgende tabel staan de namen daarvan, met direct de besparing in miljoenen euro's. Eronder wordt de bron vermeld en een toelichting gegeven.

Wet(ten)/activiteiten	Besparing
Wajong	324
Toeslagenwet UWV en IOW	60
Sociaal-Medische Zaken (WIA/IVA, WIA/WGA en WAZ)	386
Totaal	770

In de toelichting hieronder zijn cijfers opgenomen die zijn gebaseerd op het Jaarverslag UWV 2025 (artikel uitvoeringskosten + downloadbaar Excel-bestand) en het door PwC gecontroleerde Jaarverslag UWV 2025 (pdf).

Wajong
De Wajong zorgt voor een inkomen tot het sociaal minimum en vervalt dus geheel als het Basisinkomen wordt ingevoerd.
De Wajong bestaat uit twee gedeelten:

• Blijvend en volledig arbeidsongeschikt: dit deel werd en wordt uitgevoerd door het UWV.
• Jonggehandicapten met arbeidsvermogen: sinds 2015 vallen zij onder de Participatiewet, die door de gemeenten wordt uitgevoerd.

Omdat er een momentopname van 2025 wordt gemaakt voor zowel de gemeenten als het UWV, maakt het voor dit model niet uit dat er aan de UWV-zijde alleen 'oude' gevallen van 'Jonggehandicapten met arbeidsvermogen' in de cijfers zitten.
In het jaarverslag 2025 staan de totale uitvoeringskosten van de Wajong vermeld, zijnde 324 miljoen euro.

Toeslagenwet UWV en IOW
Hierover waren in het jaarverslag geen directe kostenposten te vinden. Daarom is voor dit onderdeel direct overgestapt op de fte-methode.
In het jaarverslag is opgenomen dat er 450 fte actief zijn met deze taken. Aangezien de totale uitvoeringskosten van het UWV 2.662 miljoen euro bedragen en er gemiddeld 19.872 fte werkzaam waren in 2025, wordt in dit model uitgegaan van een gemiddelde kostprijs van 134.000 euro per fte.
Deze 450 fte kosten derhalve (afgerond) 60 miljoen euro.

Sociaal-Medische Zaken (WIA/IVA, WIA/WGA en WAZ)
In het jaarverslag 2025 staan de uitvoeringskosten van deze Sociaal-Medische Zaken vermeld voor een bedrag van 965 miljoen euro.
Deze activiteiten kunnen na de stelselherziening echter niet volledig vervallen. Bij een deel van de dossiers gaat het om inkomensondersteuning beneden het sociaal minimum, maar bij een ander deel gaat het om uitkeringen boven het sociaal minimum (veelal bij gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid, bijvoorbeeld 35%). Alleen de uitvoering van het deel dat boven het Basisinkomen uitkomt, zal naar alle waarschijnlijkheid blijven bestaan.
Google Gemini schat het aandeel van de taken dat hiermee definitief vervalt op 40%.
Op basis daarvan wordt de uiteindelijke besparing niet op 965 miljoen euro, maar op 386 miljoen euro ingeschat.

P.s.: In sommige online artikelen over het Basisinkomen wordt gesteld dat ook de WW-regeling kan vervallen. Dit lijkt echter wensdenken: werkgevers betalen hiervoor immers gerichte premies die in het Algemeen Werkloosheidsfonds (Awf) terechtkomen. Hieruit worden de WW-uitkeringen gefinancierd. Dit staat dus geheel los van de algemene, sociale inkomensvoorzieningen uit de algemene middelen.
Bovendien: stel iemand ontvangt 1.500 euro Basisinkomen en verdient daarnaast een bruto salaris van 5.000 euro. Na de invoering van een nieuw inkomstenbelastingstelsel (wat logisch is na de introductie van het Basisinkomen) heeft deze persoon een netto-inkomen van 1.500 euro + (bijvoorbeeld) 2.500 euro = 4.000 euro. Daarop zal het volledige consumptiepatroon zijn ingericht, zoals een duurdere huurwoning of een koophuis. Bij onverhoopte werkloosheid kan deze persoon niet direct financieel terugvallen op uitsluitend de 1.500 euro Basisinkomen. Het is dan ook zeer aannemelijk dat deze persoon gedurende de looptijd van de WW (anno 2026 maximaal twee jaar) 70% van de misgelopen 2.500 euro aan looninkomen ontvangt, waardoor de WW-uitvoering gewoon in stand zal blijven.

De SVB voert diverse wetten uit die niet meer hoeven te worden uitgevoerd als het Basisinkomen wordt ingevoerd. In de volgende tabel staan de namen daarvan, met direct de besparing in miljoenen euro's. Eronder wordt de bron vermeld; veel toelichting is hierbij niet nodig.

Wet(ten)	Besparing
AKW	120
KOT/WKB+AIO+Bijstand buitenland+OBR	55
AOW/ANW	225
Totaal	400

Als bron is gebruikt: Rijksoverheid, pagina 157. Daarin staan de exacte bedragen; een nadere omrekening of aanvullende correctie is dan ook niet nodig. Alle uitvoerende activiteiten rondom de genoemde wetten vervallen immers geheel.
De besparing is zodoende helder te becijferen en solide te onderbouwen.

DUO voert diverse wetten uit en verricht activiteiten ten behoeve van wetten. Echter, alleen de activiteiten met betrekking tot de Wet studiefinanciering vervallen. De werkzaamheden omtrent de toekenning vervallen direct; de activiteiten rondom de inning kunnen blijven bestaan als deze bij de invoering van het Basisinkomen niet worden kwijtgescholden.
Beide besparingen worden apart berekend, waarbij de kosten voor de inning voor de helft als besparing worden geboekt.
Wederom eerst de tabel, eronder wordt de bron vermeld en een toelichting gegeven.

Wet(ten)/activiteiten	Besparing
Studiefinanciering: toekenning	160
Studiefinanciering: inning (50%)	40
Totaal	200

Het totale aantal fte van DUO bedroeg 3.675 in 2025, aldus tabel 68 in Rijksfinanciën, toelichting 2025.
De totale apparaatskosten waren 585.611 duizend euro. Een fte kost derhalve afgerond 159 duizend euro. Dit is hoger dan het bedrag in de eerder genoemde handleiding overheidstarieven, wat mogelijk te verklaren is door de hoge ICT-kosten (iBestuur).

Er is geen openbaar overzicht gevonden van de uitvoeringskosten per wet die DUO uitvoert. Google Gemini heeft op basis van Overheid.nl berekend dat ongeveer 1.500 fte zich bezighoudt met de Wet studiefinanciering. Dit is gecheckt bij ChatGPT en toevallig(?) komt dat model ook op 1.500 fte uit. Daarna is het ook bij Claude geverifieerd; die gaf na een lange zoektocht aan dat er nergens concrete cijfers over te vinden zijn en dat de ondernemingsraad (OR) hier in het verleden ook al over heeft geklaagd.
Daarmee is 1.500 fte de best onderbouwde schatting. Dit betreft ruim 40% van de totale personeelsomvang. Gezien de omvang van de overige wettelijke taken is dit een aannemelijk aandeel.
De totale uitvoeringskosten voor deze wet komen daarmee uit op 240 miljoen euro.

Gemini schat in dat tweederde van deze fte's actief is op het proces van toekenning en eenderde op de inning.
(ChatGPT kwam uit op een verhouding van 70% en 30%, wat hier heel dicht bij ligt.)
Zoals vermeld, is de keuze gemaakt om de besparing bij de inning voor de helft mee te nemen. Dit is een arbitraire keuze, maar beter dan geen uitgangspunt hanteren.
De besparing bij de toekenning bedraagt zodoende 160 miljoen euro en bij de inning 40 miljoen euro.

Zoals in de inleiding al is vermeld, zullen er ook ambtenaren en een ICT-systeem voor de uitbetaling van het Basisinkomen nodig zijn.
Er zijn grote overeenkomsten met de AOW, die door de SVB wordt uitgevoerd.
Immers: alle Nederlanders die een bepaalde leeftijd hebben bereikt, ontvangen een bedrag.
Daarbij wordt ook onderscheid gemaakt tussen samenwonenden en alleenwonenden. Bij het Basisinkomen zijn er twee 'kampen': zij die voor één vast bedrag per persoon zijn en zij die daarnaast nog een bedrag per huishouden willen verstrekken. Met deze mogelijke dualiteit kan de SVB — mocht deze worden ingevoerd — dankzij het AOW-systeem al omgaan.
De meeste voorstellen voor een Basisinkomen kennen ook een bedrag voor jeugdigen. Voor de SVB is het echter nieuw om dit bedrag variabel te maken, afhankelijk van de leeftijd.

De uitvoering van de AOW kost (aan ambtenaarsalarissen, huisvesting, ICT, etc.) 225 miljoen euro. Dit systeem zal echter moeten worden aangepast (met name voor het variabele bedrag naar leeftijd). Wellicht is het efficiënter om met een actuele programmeertaal een geheel nieuw ICT-systeem te bouwen; vaak is nieuwbouw voordeliger dan een ingrijpende aanpassing.
Daarnaast moeten er miljoenen mensen extra worden uitbetaald, wat zeer waarschijnlijk extra ambtenaren zal vereisen.

De AI-modellen Gemini, ChatGPT en Claude zijn om een inschatting gevraagd. Hun ramingen lopen uiteen van 111 miljoen via 552 miljoen tot 805 miljoen euro. Enorme verschillen.
De middenweg ligt op zo'n 500 miljoen euro. Dit is ruim het dubbele van de huidige AOW-uitvoeringskosten, wat gezien de schaalvergroting best aannemelijk is.
De kosten voor de Dienst Basisinkomen worden derhalve geschat op 500 miljoen.